In de jaren 1970 schildert Raveel vaak werken waarin hij de thema’s schilderkunst en kunstenaarschap beschouwt of in vraag stelt. Zelfportretten duiken in deze periode vaak ook, dikwijls in schildersjas maar ook in eenvoudige, dagelijkse outfit, zoals hier. Raveel beeldt zich realistisch af terwijl hij onverstoorbaar de ruimte in kijkt. In zijn hand houdt hij iets wat lijkt op een vel papier dat leeg is, blanco, net als het witte vierkant. Rechts van de schilder zien we een organische vorm dat doet denken aan een wolk. Het felle wit lijkt uit te dijen in de omgeving van het schilderij: het werk versmelt met de tentoonstellingsruimte.