Denkende man

Omstreeks 1955 vond Raveel dat zijn werk te systematisch dreigde te worden. Hij zocht opnieuw een vrijer en directer contact met het organische en het natuurlijke. Vanaf dan wordt zijn schilderkunst abstracter, losser en spontaner. In veel doeken is het figuratieve uitgangspunt nog maar nauwelijks herkenbaar. Niet de afbeelding zelf staat centraal, maar de beeldtaal: het onderwerp moet voelbaar zijn in de verfbehandeling, de lijnvoering en het kleurgebruik.