Een overweldigend en schrikwekkend schilderij is Een moment zonder einde,10 mei 1940. Het is een drieluik waarop de kunstenaar zijn herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog oproept. Mensen lopen vertwijfeld door elkaar of staren voor zich uit. Het is een werk met een grote dramatische kracht door de houding en ritmiek van de figuren en de handen, en door de schreeuwerige hevigheid van de kleur: het rood als kleur van gevaar maar tegelijk als kleur van de ruimte. De bloedige toetsen op de vingertoppen van de reikende hand en de gesperde blik van Roger Raveel zelf geven aan dit werk een prangende geladenheid.