Vanaf 1955 wordt het werk van Raveel abstracter. Hij wil, mede onder invloed van enkele ontwikkelingen binnen de schilderkunst op internationaal niveau, spontaner en vrijer schilderen. De motieven worden herleid tot vormen, vlakken, lijnen, vegen, en zijn nauwelijks nog herkenbaar. In Over een mens is de figuur in enkele rudimentaire vormen verdwenen. Ook de identiteit van het gezicht gaat op in een reeks vierkantjes, iets wat we ook zien in het voorafgaande figuratieve werk.