Zowel op artistiek als op menselijk vlak betekent het jaar 1948 voor Raveel een nieuwe start: hij treedt in het huwelijk met Zulma De Nijs en zijn werk kent een intense evolutie. Raveel heeft een moeilijke periode achter de rug. De dood van zijn moeder in 1946 verwerkte hij moeizaam.

Vanaf 1948 wil Raveel zijn omgeving met frisse blik aanschouwen. Het wordt een productief jaar. Er ontstaan tal van schilderijen, eerder beperkt in formaat: landschappen, Zulma in haar dagdagelijkse bezigheden, stillevens, … Hierin valt vooral een synthetische kijk op de werkelijkheid op. De dingen worden tot hun essentie herleid, zonder ze te abstraheren. In de stemming van het geheel maakt Raveel de plastische en ruimtelijke relaties tussen de verschillende elementen zichtbaar: Raveel laat de eigenheid van en de tegenstelling tussen de dingen spreken in felle kleuren.