Vanaf 1962 gaat Raveel terug figuratieve elementen in zijn werk integreren, na enkele jaren zo goed als uitsluitend abstracte werken te maken. Het is alsof hij een symbiose tot stand brengt tussen zijn beeldtaal uit de vroege jaren 1950 en zijn abstract avontuur dat daarop volgt. Met brede, directe toetsen en in levendige, zinderende kleuren komen de kat, de man, de muur, de fiets en alle andere typische elementen uit het universum van Raveel tevoorschijn. Er heerst een expressieve spanning tussen figuratieve en abstracte elementen.