‘Neerhof met levende duif’ is naast ‘Het verschrikkelijke mooie leven’ uit 1965 een van de twee grote drieluiken die Raveel in de eerste helft van de jaren 1960 creëert. Het is een picturaal en inhoudelijk complex werk, een zinderend schilderij vol spanning en contrast in een eigenzinnig universum. De kooi met de levende duif – die vandaag niet meer in het werk geplaatst wordt – gaat een dialoog aan met de opvliegende geschilderde duif rechts, terwijl het onpeilbaar blauw van de drie luiken de aardsheid doorbreekt. De suggesties van palen – verticale elementen in de meeste van Raveels werken voorkomen – versterkt het gevoel van ruimte en het overvloeien van het schilderij in de omgeving. Felle, heldere kleuren contrasteren met doffe en modderige kleuren. Dit werk kondigt het einde aan van Raveels lyrisch-abstracte periode: vanaf deze jaren gaat hij abstracte zones combineren met de concrete figuratieve motieven die hij tot halfweg de jaren 1950 weergaf.