Roger Raveel wordt beschouwd als één van de belangrijkste Belgische kunstenaars na de Tweede Wereldoorlog. Zijn werk is niet in voor de hand liggende kunsthistorische hokjes te catalogiseren. De schilderijen van Raveel zijn eigentijds en tegelijk tijdloos. De voedingsbodem van dit werk is de onmiddellijke omgeving: een betonnen muurtje en de fietskar in de tuin, een koffiepot op de tafel, de boer die zijn akker ploeg. De protagonisten uit Raveels universum – Machelen, het dorp aan de Leie waar hij zijn leven lang woonde en werkte – verschijnen al vroeg als motieven in zijn schilderkunstig onderzoek. De aandacht van de schilder verschuift stelselmatig van een figuratieve naar een abstraherende beeldtaal in een poging atmosfeer, licht en de ‘mentale ruimte’ te vangen. Inspiratie putten uit de omgeving van het dorp betekent niet dat de kunstenaar lokaal gebonden zou zijn: in een gedurfd palet van kleuren en technieken experimenteert hij op eigenzinnige wijze met beheerste composities waarbinnen de kunstenaar de complexiteit van de werkelijkheid probeert te vatten. Ongemeen boeiend is zijn gevarieerde plastische taal in vaak tegengestelde schrifturen of schilderwijzen. Het oeuvre van Roger Raveel heeft de tand des tijds goed doorstaan en kan in retrospect zonder twijfel concurreren met internationale tijdgenoten uit de jaren 1950 en 1960.