In dit werk, geschilderd toen de kunstenaar 31 jaar oud was, zijn heel wat elementen aanwezig die het oeuvre van deze schilder typeren: het fietskarretje, de palen, de betonmuur, de gestreepte figuur met pet, de gelijnde aarde. De paal rechts lijkt een witte leegte tussen twee zwarte lijnen die buiten de begrenzing van het schilderij verder loopt. Raveel laat het schilderij als het ware ‘uitvloeien’ in de omgeving. In dit schilderij is de tegenstelling tussen het abstracte en het concrete reeds aanwezig: het fietskarretje en de naaf van het wiel zijn eerder realistisch weergegeven, terwijl het wiel zelf een autonome rode cirkel wordt. Het werk van Roger Raveel zit vol tegenstellingen en storende elementen die de eenheid van het schilderij ondermijnen en die de positie van de kijker tegenover het schilderij op losse schroeven zet.