Dit is een later werk van Raveel en vertoont een meer contemplatief, zelfs intimistisch karakter. De verfbehandeling is in die latere periode vaak vluchtig, etherisch. Handen spelen een belangrijke rol in het werk van Raveel. Hier rust zijn rechterhand op zijn knie. Ze is de hand van zijn schilderen en ze toont de beheersing van zijn medium. Je zou kunnen stellen dat deze hand zijn zelfportret is: ze heeft een beschouwend karakter. Op de plaats van zijn gezicht zit een spiegel. Het is de spiegel van de werkelijkheid die door de schilderkunst wordt opgenomen in de geest van Raveel. De bezoeker wordt uitgenodigd plaats te nemen op de stoel en zich te laten ‘bevatten’ door de schilderkunst. Het is een uitnodiging tot zelfreflectie.