Dit werk maakt deel uit van een hele reeks gelijkaardige tafeltjes met stillevens die Roger Raveel tussen 1948 en 1952 schildert. Raveel is op zoek naar een eigentijdse manier van kijken: in heldere kleurvlakken en vormen herleidt Raveel de dingen tot hun essentie. Een zekere invloed van het werk van Henri Matisse, dat hij als jonge schilder nauwkeurig bestudeerde, is merkbaar. Raveel wil zich distantiëren van het donkere en compacte Vlaamse expressionisme dat tot in de Tweede Wereldoorlog de schilderkunst domineert.