Opening drie tentoonstellingen
Het Roger Raveel Museum nodigt u uit op de opening van maar liefst drie tentoonstellingen: MONOS, De leegte om mij heen en 25 jaar Roger Raveel Museum zullen samen geopend worden op 3 november.
De drie tentoonstellingen zijn doorlopend te bezoeken van 11u tot 17u. Om 11u30 starten de feestelijkheden met speeches van Maarten Liefooghe (curator MONOS), Carolien Coenen (afdelingshoofd Departement Cultuur) en Melanie Deboutte (directeur Roger Raveel Museum).
MONOS. Kunstenaarsmusea: schrijnen en spiegelingen is een tentoonstelling in de pastorievleugel van het Roger Raveel Museum die de architectuur van het monografische museum onder de loep neemt. Aan de hand van interessante voorbeelden uit binnen- en buitenland wordt het bijzondere en het typische getoond van hun gebouwen en hun geschiedenissen. Kunstwerken, architectuurtekeningen en maquettes, historische foto’s, publicaties en andere documenten worden door curator Maarten Liefooghe samengebracht in boeiende themakamers. Fotograaf Caroline Vincart werkte mee aan zijn zijde en maakte na een aantal museumbezoeken foto-ensembles voor MONOS, haptische evocaties als interpuncties in de tentoonstelling.
In 25 jaar Roger Raveel Museum blikt het museum terug op de afgelopen 25 jaar aan de hand van foto’s, archiefmateriaal, een overzicht van tentoonstellingen en hoogtepunten en video-interviews met onder meer ere-conservatoren Roland Jooris en Piet Coessens. Er wordt ook bijzondere aandacht besteed aan de architectuur, een ontwerp van Stéphane Beel, en de bouwgeschiedenis van het Roger Raveel Museum.
De leegte om mij heen loopt vanaf 13 oktober, maar wordt ook feestelijk ingehuldigd op 3 november. In deze tentoonstelling staan een aantal merkwaardige, vaak onderbelichte motieven uit het oeuvre van Roger Raveel centraal. Een daarvan betreft de grenzen en de schaal van het schilderij, en de manier waarop het beeld zich verhoudt tot de ruimte waarin het wordt getoond. Niet zelden speelt Raveel met die specifieke dimensies: hij opent of doorbreekt het beeld met ramen, doorzichten, grote kleurzones en witte vierkanten. Het schilderij dijt uit in de omgeving. Hoe we die ruimtelijkheid moeten begrijpen, laat Raveel over aan de kijker. Is het een soort leegte? Of een ‘afwezig zijn’ van materie, een portaal tussen de kijker en de schilder? Een wandeling langs zelden getoonde werken laat de bezoeker hierop reflecteren.