4. Kijken als Roger: het Dorpsplein
Je staat hier op het Dorpsplein van Machelen-aan-de-Leie, een van de oudste dorpen van Vlaanderen. Vanaf hier vertrekken kleine steegjes naar de kerk, de Leie, de windmolen en vroeger ook naar de grote boerderijen in de omgeving. Op het plein bevindt zich De Afspanning, vandaag een restaurant en vroeger een herberg.
In de 19de en 20ste eeuw was Machelen een belangrijke locatie voor de vlasteelt en -nijverheid. Hier en daar herken je tussen de huizen nog enkele voormalige opslagplaatsen.
Roger Raveel is altijd in dit dorp blijven wonen en werken. Voor hem is het altijd een “echt” dorp gebleven: geen idyllische of romantische plek, zoals andere dorpen in de Leiestreek, maar een dorp waar mensen wonen en werken. De ‘moderniteit’, de technologische en architecturale vooruitgang zijn er maar langzaam binnengesijpeld.
De Machelaars riepen Raveel vroeger, voor hij bekend werd, spottend na: “Rubens, ga nog wat verven!”. Hij werd door hen niet voor vol aangezien omdat hij geen lichamelijke arbeid verrichtte, terwijl zijn vader tot op hoge leeftijd als molenaar moest sjouwen met zware zakken.
Later kreeg hij wel erkenning: in 1979 wordt hij benoemd tot ereburger van Zulte en eind jaren 1980 nodigt de pastoor hem uit om de Kapel Maria Hulp der Christenen tot een totaalkunstwerk om te toveren. Nog wat later verschijnen ook De Muur van de Verbeelding en de Palen van het Onbeperkte in het dorp, kunstwerken die vandaag door de inwoners gekoesterd worden.
