Als je de hoek omslaat lees je op de achterkant van de muur een gedicht van Roland Jooris. Deze dichter en kunstcriticus speelde een grote rol in het leven van Roger Raveel, als vriend en als belangrijkste criticus van zijn werk.

In 1957 ziet Jooris voor het eerst de schilderijen van Raveel in de Kunst- en Letterenkring in Gent. “Ik stond aan de grond genageld, zulke schilderijen had ik nog nooit gezien” zegt hij daarover. Zes jaar later bezoekt hij het atelier van Raveel en leren ze elkaar persoonlijk kennen.

Dit is het begin van een decennialange vriendschap, samenwerking en wederzijdse waardering. Jooris schrijft regelmatig over het werk van Raveel en bedenkt er de term Nieuwe Visie voor. Eigen aan die Nieuwe Visie is een analyserend kijken naar de omgeving en in het schilderen een poging wagen om kunst in de werkelijkheid te laten overvloeien – en omgekeerd ook de werkelijkheid in de kunst binnen te halen.Die slaat op de intense verbinding tussen kunst en leven maar ook de integratie van abstracte, geometrische elementen in figuratief werk. De term is ook van toepassing op het werk van schilders zoals Raoul De Keyser, Etienne Elias en Reinier Lucassen.

Roland Jooris wordt door Raveel benoemd tot de eerste conservator van het Raveel Museum en vervult deze functie van 1999 tot 2005.

Het gedicht Een dorp legt in de eerste verzen het verband tussen de realiteit van het dorp en de abstracte geometrie, net zoals Raveel dat doet in zijn werk. Klik hierboven en luister naar Roland Jooris, die het gedicht voorleest.

Een dorp

een dorp is een cirkel 
met de hand rond een 
kerk getrokken;

een duif is een zeer 
eenvoudige luchtledige 
lijn op een dak;

een voorjaar maakt natte 
vlekken op het papier 
van de lucht;

en kijk, dit is pas 
werkelijkheid: straks 
laat ik het regenen 
op mijn gedicht 
zodat het uitvloeit 
tot een akwarel 
van doordrenkte, 
onleesbare woorden.