De (fiets)kar is een vertrouwd element in de schilderijen en tekeningen van Raveel. Deze zorgt voor een ruimtelijke impact en introduceert de suggestie van dynamiek. Raveel beslist in 1968 om er een ‘schilderij-object’ van te maken: ‘Karretje om de hemel te vervoeren’. Dit werk bestaat uit een beschilderde kubus met echte fietswielen en bovenaan een spiegel. De transportfunctie van het karretje krijgt hier een zuivere poëtische betekenis: door middel van de spiegel vervoert men de wolken, de lucht, de oneindigheid. In 1991 maakt Raveel deze variant: ‘Karretje van de ruimte’. Het karretje bestaat aan de buitenkant volledig uit spiegelglas en reflecteert (of annexeert) aldus de volledige omgeving en de toeschouwer.

Spiegels

In Raveels werk annexeren spiegels op ondubbelzinnige wijze de omgeving, de toeschouwer, de tijd. Wanneer hij een bruuske veeg op de rand van de spiegel schildert, verbindt hij deze met de rest van het doek of het object en tast hij tegelijk de gereflecteerde werkelijkheid picturaal aan. Op die manier brengt hij expliciet een dialoog op gang tussen kunst en realiteit. Raveel noemt dat “het schilderij doen uitvloeien in de omgeving”.