Raveel is geboeid door het gegeven dat het schilderij niet eindigt bij de lijst en zich verder kan zetten in de omgeving of de omgeving in zich kan opnemen. Hij hecht vanaf de vroege jaren 1960 regelmatig gevonden voorwerpen aan zijn schilderijen: houten latten, een stok, een vogelkooi, spiegels, een venster, een kapstok,… Deze interesse deelt hij onder meer met de kunstenaars van het Franse nouveau réalisme maar ook de Amerikaanse kunstenaar Robert Rauschenberg die in dezelfde periode zijn combine paintings ontwikkelt. In Het gordijntje ontwaren we een abstract aandoend schilderij dat het beeld schept van een personage dat doorheen een raam naar buiten kijkt. De figuur steekt onderaan uit het schilderij, alsof die zich in ‘onze’ werkelijkheid bevindt en het gordijntje heeft geopend om ‘naar buiten’ te kijken, als een schilderij in een schilderij.